Renoma
Dom towarowy Renoma przy ul. Świdnickiej otwarto 2 kwietnia 1930 roku jako dom towarowy Wertheim; w 2009 roku został przebudowany i rozbudowany.
Szczecinolog Wikimedia Commons CC BY-SA 4.0
Pierwotny budynek
Renoma stoi przy ul. Świdnickiej 40. Otwarto ją 2 kwietnia 1930 roku, gdy miasto nazywało się Breslau, jako dom towarowy Wertheim.
Feljan3 Wikimedia Commons CC BY-SA 4.0
Przebudowa
W 2009 roku budynek przebudowano i rozbudowano według projektu Zbigniewa Maćkowa.
Więcej miejsc do zobaczenia można znaleźć na stronie z zabytkami.
Po drugiej stronie ulicy: Bolesław Chrobry
Minutę od Renomy, po drugiej stronie Świdnickiej, tam gdzie przecina ona fosę, u wejścia na Promenadę Staromiejską jedzie konno król z brązu. To Bolesław Chrobry, pierwszy koronowany władca Polski; pomnik odsłonięto 15 września 2007 roku. Wykonało go troje rzeźbiarzy: Dorota Korzeniewska, Grażyna Jaskierska-Albrzykowska i Maciej Albrzykowski. Razem z cokołem ma około dziesięciu metrów wysokości. Amor na Pegazie i fontanna „Walka i Zwycięstwo”, dalej wzdłuż fosy, są opisane na stronie Pomniki i fontanny.
W prawej ręce trzyma włócznię św. Maurycego. Koń jest dla niego celowo mały — wzorowano go na leśnym tarpanie, który żył na ziemiach pierwszych Piastów, a kroniki zapamiętały Chrobrego jako mężczyznę tęgiego. Brązowy pas wokół cokołu to rok 1000 i zjazd gnieźnieński: Otton III wręczający włócznię, Chrobry oddający w zamian urnę z prochami św. Wojciecha, a na drugiej ścianie ptolemejska mapa Europy z naniesionymi współczesnymi granicami. Napis jest w trzech językach, w których rządzono tym miastem — polskim, niemieckim i czeskim.
Stoi w miejscu, gdzie stał konny pomnik cesarza Wilhelma I, dopóki nie obalono go 21 października 1945 roku. Cokół pod nim nie jest dawnym cokołem: zbudowano go od nowa w latach 2006–2007, po zakończeniu prac archeologów. Przez sześćdziesiąt lat pomiędzy w tym miejscu był klomb i plastikowa róża na ceglanym postumencie.
Olgierd Rudak Wikimedia Commons CC BY-SA 4.0
I Pogodynka
Trzydzieści metrów na północ od króla, tuż przy narożniku dawnego odwachu przy Świdnickiej 38a, stoi mała wieżyczka z piaskowca z barometrem i zegarem. Miejska ewidencja zabytków nazywa ją wieżyczką meteorologiczną; wszyscy inni nazywają ją Pogodynką, tak jak potocznie nazywa się kobietę, która zapowiada pogodę w telewizji. Na żelaznym maszcie nad nią obraca się chorągiewka nad różą wiatrów z literami N, S, O i W — O od Ost, po niemiecku „wschód”, pozostałość z czasów, gdy w mieście mówiono po niemiecku.
