Muzeum Współczesne Wrocław

Muzeum Współczesne Wrocław, MWW: miejskie muzeum sztuki współczesnej w okrągłym betonowym schronie przeciwlotniczym z 1942 roku na placu Strzegomskim. Obok stoi „Pociąg do nieba”, parowóz postawiony pionowo.

Muzeum widziane przez jezdnię od placu Strzegomskiego: jasna okrągła betonowa wieża opasana rzędami małych okrągłych otworów wentylacyjnych, płaska bryła frontowa z napisami będzie i było wielkimi czarnymi literami, kolumnowy ganek u jej podstawy i szklany walec na dachu.

Małgorzata Kujda Wikimedia Commons CC BY-SA 4.0

Czym jest

Muzeum Współczesne Wrocław to muzeum miejskie, utworzone przez miasto w 2011 roku. Jego zadaniem, według uchwały, która je powołała, jest tworzenie i prezentowanie międzynarodowej kolekcji sztuki współczesnej na tle sztuki polskiej i międzynarodowej drugiej połowy XX wieku, a w jego zbiorach jest sztuka powstała we Wrocławiu w tych dekadach.

Wystawy zajmują budynek od parteru do poziomu 5. Ekspozycją stałą jest Archiwum Jerzego Ludwińskiego, poświęcone Ludwińskiemu i scenie artystycznej, którą kształtował we Wrocławiu i w Polsce na przełomie lat 60. i 70. Jest po części wystawą, po części archiwum, a po części magazynem dzieł, złożonym z prac i dokumentów zgromadzonych przez muzeum i przez Dolnośląskie Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych. Obok niej prezentowane są wystawy czasowe.

Schron

Budynek powstał w 1942 roku jako naziemny schron przeciwlotniczy dla ludności cywilnej miasta, według projektu architekta Richarda Konwiarza. Ma plan koła, sześć kondygnacji, a jego żelbetowe ściany mają 1,1 metra grubości.

Napisy na froncie, było i będzie, to mural Klepsydra, dzieło poety konkretnego Stanisława Dróżdża.

Rok 1945 i później

Szpital w czasie oblężenia, sklepy w latach 90.

Podczas oblężenia miasta w 1945 roku (zob. historia) schron służył jako szpital. W latach 90. mieściły się w nim sklepy i pub.

Od schronu do muzeum

W latach 2010–2011 architekci z wrocławskich pracowni CH+ i VROA przebudowali schron na muzeum. Zamiast zakrywać surową betonową konstrukcję, pozostawili ją na widoku, a na dachu zbudowali walec mieszczący kawiarnię z tarasem. Muzeum zostało otwarte w tym budynku we wrześniu 2011 roku.

Wnętrze muzeum: surowe betonowe ściany i filary wokół zakrzywionej galerii, neonowy napis odręcznym pismem na czerwonej ścianie po lewej i czarno-biały film z zaśnieżonym placem miejskim wyświetlany wysoko w otworze na wysokość dwóch kondygnacji.

Wystawa w 2020 roku. Neon po lewej to Zaczyna się we Wrocławiu Zbigniewa Gostomskiego.

Małgorzata Kujda Wikimedia Commons CC BY-SA 4.0

Pociąg do nieba

Na placu obok muzeum stoi Pociąg do nieba artysty Andrzeja Jarodzkiego, odsłonięty w 2010 roku. To prawdziwa lokomotywa parowa, towarowy parowóz Ty2-1035 zbudowany w 1944 roku, postawiony dęba na odcinku toru z 32 metalowymi podkładami tak, że celuje w niebo. Całe dzieło ma 21 metrów wysokości i waży 82 tony.

Jarodzki mówił, że pociąg oznacza dążenie do czegoś niemożliwego. Miasto opisuje go jako spełnienie marzenia, przekroczenie niemożliwego.

Pociąg do nieba: rdzawobrązowa lokomotywa parowa postawiona niemal pionowo na odcinku toru, którego podkłady wznoszą się obok komina, z kołami i korbowodami zwróconymi do obiektywu, na tle czystego błękitnego nieba, z jasną fasadą muzeum przy lewej krawędzi.

Jacek Halicki Wikimedia Commons CC BY-SA 4.0

Zwiedzanie

Przystanek tramwajowy na placu to pl. Strzegomski (Muzeum Współczesne). Godziny otwarcia, bilety i dzień bezpłatnego wstępu można znaleźć na stronie muzeum dla zwiedzających, a informację, czy kawiarnia na dachu jest czynna, na stronie kawiarni. Pozostałe muzea miasta zebrano na jednej stronie.

Sprawdzono 9 października 2026 Strona muzeum i miejski informator podają różne dni otwarcia, dlatego przed wizytą warto to sprawdzić w muzeum.

← Wszystkie zabytki