Bastion Sakwowy
Jeden z dawnych bastionów fortyfikacji, zamieniony w park na wzgórzu z kolumnadą i odnowiony w 2024 roku, przy Promenadzie Staromiejskiej nad fosą miejską.
Bastion
Gdy po 1807 roku rozbierano fortyfikacje Wrocławia, część bastionów pozostawiono w zakolach fosy i zamieniono we wzgórza widokowe. Bastion Sakwowy jest jednym z nich. W latach 1866–1867 Adolf Liebich, magnat cukrowy, ufundował neorenesansowy pawilon, plac z fontanną, kolumnadę, a na szczycie wzgórza glorietę, dla upamiętnienia swojego brata Gustawa, którego imię wzgórze przyjęło.
W 1945 roku obrońcy Festung Breslau wysadzili glorietę, ponieważ była punktem orientacyjnym. Po wojnie wzgórze odbudowano, straciło ono wiele ze swojego charakteru i było znane jako Wzgórze Partyzantów. Od 1970 roku jest wpisane do rejestru zabytków.
Po renowacji
Pawilon, kolumnadę i plac z fontanną odnowiono za około 30,5 mln zł i otwarto 8 czerwca 2024 roku, a wzgórze znów nazywa się Bastion Sakwowy. Gloriety nie odbudowano; miasto nie znalazło na nią pieniędzy. Pod kolumnadą działa kawiarnia, w pawilonie restauracja, a wzgórze jest dostępne bezpłatnie przez całą dobę.
Promenada Staromiejska i fosa
Bastion stoi przy Promenadzie Staromiejskiej, pasie zieleni, który zajął miejsce fortyfikacji wzdłuż Fosy Miejskiej i Odry. Fortyfikacje rozebrano po pokoju w Tylży w 1807 roku, a teren zamieniono w miejsca spacerów dla mieszczan. Johann Friedrich Knorr, miejski radca budowlany, opracował plan w 1812 roku, a w 1813 roku fosa otrzymała obecny kształt.
Całe historyczne centrum Wrocławia jest od 1994 roku Pomnikiem Historii.
